Strona główna
Poradniki

Remont dachu płaskiego – jak to zrobić?

Przeczytasz w 5 min
Z tego artykułu dowiesz się:
  1. Remont dachu płaskiego – diagnozowanie problemów
  2. Narzędzia i materiały potrzebne do remontu
  3. Krok po kroku – remont dachu płaskiego
  4. Porady dotyczące bezpieczeństwa i utrzymania

Płaski dach spotyka się w nowej architekturze, ale był popularnym rozwiązaniem także w PRL-owskich domach typu kostka. Remont dachu płaskiego jest niezbędny, gdy pojawiają się przecieki i powłoka wymaga odnowienia. Jak przeprowadzić renowację dachu płaskiego?

Dach płaski, wbrew nazwie, nigdy nie jest całkiem płaski. Inaczej nie odpływałaby z niego woda deszczowa. Pod terminem dachu płaskiego należy więc rozumieć konstrukcję o nachyleniu od 2 do 15 stopni. Dzięki temu woda nie zalega na powierzchni, choć wizualnie może się wydawać, że dach jest zupełnie poziomy. 

Remont dachu płaskiego jest konieczny, gdy pojawiają się uszkodzenia – przecieki, pęknięcia membrany lub widoczne oznaki zużycia materiału. Regularne przeglądy co kilka lat pomogą zidentyfikować problemy, zanim doprowadzą do poważnych uszkodzeń. 

W artykule znajdziesz informację, kiedy trzeba się zająć remontem płaskiego dachu i jak powinien on wyglądać w zależności od materiałów, z jakich dach jest wykonany. 

Dom z płaskim dachem to rozwiązanie często spotykane w nowoczesnych projektach. 

Remont dachu płaskiego – diagnozowanie problemów

Sposób wykonania renowacji płaskiego dachu zależy przede wszystkim od materiału, jakim dach jest pokryty. 

W nowoczesnych budynkach najczęściej stosuje się pokrycia z membran syntetycznych, takich jak PVC, TPO czy EPDM. Charakteryzują się one wysoką odpornością na warunki atmosferyczne oraz elastycznością. Te materiały są łatwe w montażu i oferują dobre właściwości izolacyjne.

W starszych budynkach, zwłaszcza z okresu PRL, dachy pokrywano materiałami, które były akurat dostępne. Używano wtedy np. warstwy żużlowej, supremy, a także gliny zmieszanej z trocinami. Takie pokrycia, mimo iż były popularne w tamtych czasach, nie są trwałe, co prowadziło i nadal prowadzi do częstych przecieków. Często również rezygnowano z odpowiedniej izolacji termicznej, a paroizolacja była układana sporadycznie, co sprzyjało wilgoci i uszkodzeniom.

Dachy płaskie w tamtych latach często budowano w sposób niewłaściwy, a także bez dbałości o wentylację. Wilgoć przenikała do stropodachów przez pomieszczenia ogrzewane, a to z kolei prowadziło do ich degradacji. Współczesne technologie i materiały pozwalają na skuteczne zabezpieczenie dachów, a ich regularna konserwacja może znacznie wydłużyć ich żywotność. 

Przed przystąpieniem do remontu warto zlecić fachową ocenę stanu stropodachu, aby określić, jakie materiały będą najlepsze do naprawy. Pozwoli to uniknąć kosztownych rozbiórek. Zapewni także lepszą trwałość nowego pokrycia.

Czy płaskie dachy wykonane są z blachy? Zdarza się, choć to najrzadsze ze spotykanych rozwiązań. Wynika to z tego, że konstrukcja dachu musi spełniać minimalny kąt nachylenia, aby można było wykorzystać blachę na jego pokrycie. Co więcej, często wymagane jest pełne deskowanie, co dodatkowo komplikuje wykonanie dachu. 

Narzędzia i materiały potrzebne do remontu

Dobór materiałów i narzędzi do renowacji dachu płaskiego zależy od materiału, z którego wykonane jest pokrycie. Jeśli jednak mówimy o renowacji płaskiego dachu z blachy, niezbędne będą:

  • Szczotka druciana — do usuwania rdzy i starych powłok.
  • Skrobak lub szpachelka — do usuwania starych, spękanych powłok.
  • Papier ścierny – do matowienia dobrze przylegających powłok (o różnych gradacjach),
  • Odkurzacz do usunięcia pyłu i zanieczyszczeń po szlifowaniu,
  • Narzędzia do malowania – wałki, pędzle lub narzędzia do malowania natryskowego, w zależności od wybranej metody malowania, 
  • Materiały ochronne – kombinezon, okulary, maseczka, rękawice, 
  • RAFIL Preparat Do Odłuszczania
  • RAFIL Podkład Antykorozyjny,
  • RAFIL RADACH Farba Na Dach. 
Renowację dachu z blachy można przeprowadzić przy pomocy natrysku. Odpowiedni produkt to RAFIL Radach Farba Na Dach.

Krok po kroku – remont dachu płaskiego

W przypadku dachów, które mają kilkadziesiąt lat, zwykle pokrywało się je tradycyjnymi papami bitumicznymi, które nie zawierały nowoczesnych dodatków. W efekcie takie pokrycia ulegają wielu uszkodzeniom – roztapiają się pod wpływem słońca, twardnieją na mrozie, pękają i rozszczelniają. Aby uniknąć przecieków, stosowano smołowanie lub lepik asfaltowy, jednak te rozwiązania nie zawsze przynoszą trwałe efekty.

Pierwszym krokiem przy remoncie dachu płaskiego jest ocena jego stanu. Niekiedy można przeprowadzić remont, nie zrywając starego pokrycia. Jeżeli na dachu występują jedynie nieliczne bąble i wydęcia, a warstwa termoizolacyjna nie jest zamoczona, to papa może pozostać na dachu. W takim przypadku trzeba wysuszyć zniszczone miejsca i załatać je łatami z papy podkładowej termozgrzewalnej. Następnie można nałożyć jedną lub dwie warstwy nowego pokrycia.

Gdy izolacja jest uszkodzona na całej powierzchni, konieczne będzie usunięcie starego pokrycia aż do betonowej podstawy. Po oczyszczeniu i wysuszeniu powierzchni można przystąpić do układania nowego pokrycia. Do wyboru mamy nowoczesne modyfikowane papy, membrany czy powłoki bezszwowe.

Dobrym rozwiązaniem są nowoczesne papy termozgrzewalne. Charakteryzują się one wysoką odpornością na rozciąganie, co sprawia, że doskonale sprawdzają się na dużych powierzchniach. 

Alternatywą dla tradycyjnych pap są powłoki bitumiczne, które można stosować na zimno. To gęste masy, które nakłada się pędzlem, szpachlą lub przez natrysk. Lepiki bitumiczne sprawdzają się również do przyklejania papy i tworzenia bezspoinowych pokryć dachowych.

Kolejną nowoczesną opcją przy remoncie dachu płaskiego są płynne membrany na bazie żywic poliuretanowych. Aplikuje się je wałkiem lub natryskowo. Zapewniają one jednorodną, bezszwową powłokę, odporną na różne czynniki atmosferyczne i mechaniczne. Dodatkowo niektóre produkty mają wysokie parametry odbijania promieni słonecznych, co wpływa na komfort cieplny w pomieszczeniach.

Na dach płaski można też zastosować płyty warstwowe. Składają się one z dwóch warstw blachy i rdzenia konstrukcyjno-izolacyjnego, na przykład z pianki PIR. Płyty te charakteryzują się dużą odpornością na wilgoć oraz stabilnością wymiarową, co czyni je dobrym rozwiązaniem dla dachów płaskich.

Remont dachu płaskiego z pokryciem z blachy często zakłada także ponowne malowanie jego powierzchni. Odpowiednim produktem do renowacji jest specjalistyczna farba na dach np. RAFIL Radach Farba Na Dach. Ta gruntoemalia przeznaczona jest do ochronno-dekoracyjnego malowania zewnętrznych powierzchni stalowych, ocynkowanych i aluminiowych. 

Farba RAFIL Radach Farba Na Dach nadaje się zarówno do wykonywania nowych wymalowań, jak i renowacji starych powłok malarskich. Wyróżnia się doskonałą przyczepnością do podłoża. Tworzy szybkoschnące, wysoce elastyczne powłoki o podwyższonej odporności na działanie światła słonecznego, wody i innych czynników atmosferycznych. W zestawieniu z produktem RAFIL Podkład antykorozyjny daje mocne zabezpieczenie przed korozją.

Jak odnowić dach przy pomocy farby RAFIL Radach Farba Na Dach?

  1. Stare, spękane i słabo przylegające powłoki dokładnie usuń za pomocą szczotki, szpachelki lub skrobaka.
  2. Miejsca zardzewiałe przeszlifuj, aby usunąć rdzawe fragmenty i wygładzić powierzchnię. Po szlifowaniu dokładnie odpyl całą powierzchnię.
  3. Całą powierzchnię zagruntuj farbą RAFIL Podkład Antykorozyjny.
  4. Dobrze przyczepne powłoki trzeba zmatowić papierem ściernym i również odpylić, a następnie pokryć podkładem.
  5. Do aplikacji pędzlem lub wałkiem farbę rozcieńcz do 5% rozcieńczalnikiem Radach, a do natrysków do 10%.
  6. Nakładaj farbę pędzlem, wałkiem lub natryskiem. Pierwsza warstwa powinna mieć grubość do 40 mikronów na sucho. Łączna grubość wszystkich warstw nie powinna przekraczać 110 mikronów na sucho.
  7. Zaleca się nakładać od 2 do 3 warstw farby, przy czym każda kolejna warstwa powinna być nałożona po minimum 6 godzinach od nałożenia poprzedniej.
  8. Podczas nakładania kolejnych warstw unikaj osadzania się jakichkolwiek zanieczyszczeń na malowanej powierzchni. W przypadku dłuższej przerwy w malowaniu (ponad 48 godzin) lub w bardzo zapylonym otoczeniu, przed nałożeniem kolejnej warstwy rekomendujemy dokładne spłukanie powierzchni wodą i jej dokładne osuszenie.
Płaskie dachy pokrywa się dziś nowoczesnymi materiałami takimi jak np. płynne membrany.

Porady dotyczące bezpieczeństwa i utrzymania

Aby zapewnić długowieczność dachu płaskiego i zminimalizować potrzebę napraw, przeprowadzaj przeglądy co najmniej raz w roku oraz po każdej silnej burzy lub intensywnych opadach. Sprawdzaj stan pokrycia, izolacji i wszelkich złączy. Zwróć uwagę na pęknięcia, bąble, przecieki, a także stan systemów odprowadzania wody. 

Regularnie oczyszczaj dach z liści, gałęzi, śniegu, błota i innych zanieczyszczeń, które mogą gromadzić się na powierzchni. Pamiętaj też o regularnej konserwacji wszystkich metalowych powierzchni z pomocą produktów RAFIL.

Galeria zdjęć

No items found.
Polecany produkt

RAFIL Radach farba na dach

  • Wydajność:
    do 12
    m2 / L
  • Stopień połysku:
    Efekt młotkowy
    Połysk
    Półmat
    Mat
Szczegóły produktu
Porada eksperta
Pliki do pobrania
No items found.

Powiązane produkty

RAFIL Radach farba na dach

+14

RAFIL Podkład Antykorozyjny

+14

RAFIL Preparat do odtłuszczania

No items found.
+14

Przeczytaj również

1. Dobór powłok malarskich

Aby zapewnić właściwą, długotrwałą ochronę konstrukcji przed korozją należy zastosować optymalnie dobrany zestaw malarski o odpowiedniej dla danego przeznaczenia grubości. Optymalna powłoka malarska powinna być doskonale szczelna, przyczepna do podłoża i wypełniona pigmentem.

Dobór zestawu malarskiego powinien wynikać z wiarygodnych i sprawdzonych przesłanek wysnutych na podstawie badań laboratoryjnych i z przeprowadzonej analizy techniczno - ekonomicznej uwzględniającej wiele czynników, z których najważniejszymi będą:

- agresywność korozyjna środowiska eksploatacji powłoki malarskiej
- kształt konstrukcji oraz rodzaj i stan powierzchni do zabezpieczenia przeciwkorozyjnego
- wymagany okres trwałości powłoki malarskiej
- właściwości powłok (odporność chemiczna, termiczna, mechaniczna )
- możliwość i sposób oczyszczenia powierzchni
- właściwości aplikacyjne farb (grubość powłoki, czas schnięcia, warunki nakładania itp.)
- czas do przeprowadzenia prac uwzględniający warunki atmosferyczne (temperatura, wilgotność powietrza) oraz konieczność sezonowania powłoki przed eksploatacją.
- trwałość powłoki malarskiej w odniesieniu do poniesionych kosztów i przewidywanego okresu eksploatacji
- wymagania ochrony środowiska oraz zabezpieczenia przeciwpożarowego
- aspekty ekonomiczne

2. Przygotowanie podłoża do malowania – informacje ogólne

Bardzo istotnym czynnikiem wpływającym na takie parametry jak: jakość, trwałość i skuteczność ochronnego działania powłok lakierowych jest przygotowanie podłoża do malowania. Efekt oczyszczenia podłoża zależy od doboru właściwej metody czyszczenia, która powinna uwzględniać zarówno charakter zanieczyszczeń, jak i wymagania wyrobu lakierowego co do sposobu przygotowania powierzchni do malowania.

Zanieczyszczeniem nazywa się każdą substancję, której pozostawienie na powierzchni do malowania utrudnia proces malowania, pogarsza jakość i trwałość powłoki malarskiej.

Zanieczyszczenia pozostające na powierzchni do malowania w postaci: rdzy, zendry, pyłów, starych i złuszczonych powłok malarskich, zatłuszczeń, zaklejeń, wilgoci itp. w bardzo negatywny sposób wpływają na powłokę malarską.

Rodzaje zanieczyszczeń:

Zendra, Zgorzelina – są to produkty termicznej obróbki stali w procesie jej przetwarzania składające się z tlenków żelaza ściśle przylegających do podłoża. Zostawienie zendry może powodować np: odspajanie płatów zendry i co za tym idzie powłoki malarskiej, wytwarzanie się ogniwa korozyjnego.

Rdza – jest produktem korozji stali – w postaci uwolnionych tlenków żelaza tworzących warstwy o zmiennych grubościach i w różnych postaciach morfologicznych, słabo przyczepnych do podłoża.

Rdza

Zatłuszczenia – pochodzić mogą z eksploatacji konstrukcji w środowiskach występowania tłuszczów, smarów, olejów itp. Powodują brak przyczepności powłoki malarskiej.

Pyły – zapylenie atmosfery wynika z działalności przemysłu, spowodowane jest warunkami atmosferycznymi i prowadzeniem prac oczyszczenia powierzchni. Pyły sprzyjają utrzymywaniu wilgoci na powierzchni powłoki malarskiej.

Wilgoć – pojawia się na powierzchni podłoża w wyniku: opadów atmosferycznych (mgły); kondensacji na podłożu w określonych warunkach, związanej z występowaniem jej w powietrzu. Efektem wilgoci może być np. korozja podpowłokowa

Zanieczyszczenia jonowe; sole – niewidoczne gołym okiem, sole rozpuszczalne w wodzie takie jak chlorki, siarczany, azotany – działają destrukcyjnie na powłokę malarską i stymulują korozję i sprzyjają utrzymywaniu wilgoci.

Stara powłoka malarska – procesy starzenia się powłok, korozja podpowłokowa, działania mechaniczne powodują z czasem zniszczenie powłoki. Charakter i wielkość tych zniszczeń decydują o przyczepności kolejnej warstwy.

Starta powłoka malarska

Kryteria doboru sposobu oczyszczania powierzchni

Dobór metody oczyszczania powierzchni przed malowaniem wymaga uwzględnienia wielu czynników takich jak:

• wielkość i kształt powierzchni, przedmiotu
• rodzaj powierzchni
• ilość i rodzaj zanieczyszczeń
• agresywność środowiska korozyjnego

Charakter zanieczyszczeń powierzchni do malowania wymusza etapowość działań:

- wstępne oczyszczanie usuwające zgrubnie luźne zanieczyszczenia oraz zanieczyszczenia jonowe
- właściwe oczyszczanie usuwa starą powłokę malarską, produkty korozji, nadaje powierzchni odpowiedni profil chropowatości

Powierzchnie zatłuszczone, pokryte pyłami przemysłowymi, osadami solnymi itp. powinno się umyć wodą pod wysokim ciśnieniem (aparat typu Karcher) a następnie przystąpić do właściwego oczyszczania. Powierzchnie gdzie możliwe jest występowanie zanieczyszczeń jonowych, powinno się po właściwym oczyszczeniu umyć czystą wodą z dodatkiem odpowiedniego inhibitora korozji.

Metody oczyszczania mechanicznego

Do mechanicznych metod oczyszczania powierzchni można zaliczyć: skrobanie, młotkowanie, szczotkowanie, szlifowanie, oczyszczanie płomieniowe, obróbkę strumieniowo – ścierną. Główne metody mechanicznego oczyszczania powierzchni to:

• metody ręczne oczyszczania powierzchni dające stopień oczyszczenia powierzchni St 3 – są zalecane dla środowisk atmosferycznych o małym stopniu zanieczyszczenia powietrza.
• metody strumieniowo – ścierne są zalecane dla środowisk atmosferycznych o wyższej agresywności, szczególnie zalecane w środowiskach agresywnych korozyjnie, chemicznych.

Oczyszczanie ręczno – mechaniczne – wykonywane poprzez: szczotkowanie, młotkowanie, szlifowanie przy użyciu narzędzi ręcznych, jak i mechanicznych. Należy je ograniczać do tych przypadków gdzie obróbka strumieniowo – ścierna jest niemożliwa. Tymi sposobami można zgrubnie usunąć np. rdzę, zgorzelinę czy starą powlokę. Po takim oczyszczaniu otrzymuje się powierzchnie gładkie dające mniejszą przyczepność powłoki w stosunku do powierzchni chropowatych.

Oczyszczanie podłoża przed malowaniem

Obróbka strumieniowo – ścierna – polega na działaniu strumienia ścierniwa wyrzucanego w kierunku oczyszczanej powierzchni za pomocą sprężonego powietrza, wody lub siły odśrodkowej. Metoda ta daje najbardziej optymalne przygotowanie powierzchni do malowania. Rodzaje obróbki: otwarty lub zamknięty obieg ścierniwa, na sucho (na mokro) w osłonie wodnej, średniociśnieniowe (0,3 – 0,5 MPa), wysokociśnieniowe (1,0 – 1,2 MPa), hydrodynamiczne (10 – 200 MPa), odśrodkowe- koła wirnikowe. Na efekt oczyszczania strumieniowo – ściernego wpływa wiele czynników, z których najważniejsze to: ciśnienie sprężonego powietrza;. kąt nachylenia strumienia ścierniwa; odległość dyszy od powierzchni; rodzaj i kształt dyszy; rodzaj, wymiar i kształt ścierniwa.

Oczyszczanie fizykochemiczne – przeprowadzane za pomocą: odtłuszczania rozpuszczalnikowego; mycia alkalicznego, kwaśnego, parowo–wodnego. Pod pojęciem mycia rozumie się usuwanie zanieczyszczeń za pomocą wodnego roztworu środka myjącego. Oczyszczanie tymi metodami ma za zadanie usunięcie: zanieczyszczeń mechanicznych (po obróbce mechanicznej), nagromadzonego brudu (kurz, piasek), zanieczyszczeń jonowych, rdzy. Metody mycia i odtłuszczania powierzchni można podzielić:

a) ze względu na sposób:
- ręczne (przecieranie powierzchni pędzlem, szmatami)
- natryskowe (specjalne urządzenia do natrysku ciśnieniowego typu: pompy membranowe do malowania, aparaty typu Karcher)

b) ze względu na zastosowany środek
- rozpuszczalniki organiczne
- alkaliczne, kwaśne
- środki powierzchniowe - czynne

Metoda natryskowa roztworami wodnymi z uwagi na zawartość efektywnych dodatków myjących nie powoduje korozji podpowłokowej. Zaleca się jednak po właściwym myciu lub odtłuszczaniu wodnymi roztworami myjącymi ponowne zmycie powierzchni czystą wodą wodociągową.

3. Przygotowanie powierzchni w zależności od jej rodzaju

Przygotowanie powierzchni blach i profili stalowych

Do najczęściej występujących zanieczyszczeń powierzchni stalowych należą: rdza i zgorzelina walcownicza, oleje i smary, kurz, pył, luźno związane stare powłoki malarskie, wilgoć, topniki i żużel, chemikalia (np. pozostałości detergentów, sole) oraz opiłki żelaza. Należy także szczególną uwagę zwrócić na usunięcie zanieczyszczeń jonowych oraz odtłuszczenie powierzchni metalu gdyż obecność tych zanieczyszczeń obniża przyczepność powłok: malarskich do metalu oraz może spowodować powstanie różnych wad pokrycia malarskiego. Proces usuwania zanieczyszczeń oraz odtłuszczenia powinien być przeprowadzony przed procesem oczyszczenia powierzchni stalowych.

Zanieczyszczenia usuwane są przez mycie powierzchni wodą pod ciśnieniem. Mycie i odtłuszczanie powierzchni przed czyszczeniem można przeprowadzać ręcznie lub mechanicznie stosując parę wodną, wodę z detergentem, rozpuszczalniki organiczne, środki emulsyjne oraz środki alkaliczne i kwaśne. Szczególnie zalecaną, ze względów ekonomicznych i ekologicznych jest metoda natrysku roztworów wodnych z detergentami biodegradowalnymi. Po umyciu i odtłuszczeniu wodnymi roztworami środków myjących zaleca się dokładne zmycie powierzchni czystą wodą wodociągową.

Informacje i opisy dotyczące metod przygotowania powierzchni za pomocą obróbki strumieniowo – ściernej zawarte są w normie ISO 8504 - 2 , natomiast opis metod ręcznego oczyszczania powierzchni, również z wykorzystaniem narzędzi z napędem mechanicznym zawarty jest w normie ISO 8504 3. Natomiast stopień czystości powierzchni stalowych oczyszczanych metodami ręcznymi, ręczno-mechanicznymi i strumieniowo-ściernymi, najczęściej stosowanymi w praktyce przemysłowej, określa się zgodnie z PN-ISO 8501-1 :1996, natomiast chropowatość podłoża po obróbce strumieniowo-ściernej zgodnie z PN-EN ISO 8503.

Norma PN-ISO 8501-1 określa cztery stopnie skorodowania powierzchni stalowych oraz stopnie przygotowania podłoży stalowych przed nakładaniem farb. Stopnie przygotowania są zdefiniowane za pomocą opisu wyglądu powierzchni po oczyszczeniu oraz wzorców fotograficznych charakterystycznych dla poszczególnych przykładów. Każdy ze stopni przygotowania oznaczony jest odpowiednimi literami określającymi zastosowaną metodę czyszczenia:

• Sa - obróbka strumieniowo-ścierna
Sa l - zgrubna obróbka strumieniowo-ścierna - na oglądanej powierzchni nie mogą występować olej, smary, pył, słabo przylegające: zgorzelina walcownicza, rdza, powłoki malarskie i obce zanieczyszczenia (sole rozpuszczalne w wodzie, pozostałości spawalnicze).
Sa 2 - gruntowna obróbka strumieniowo-ścierna - na oglądanej powierzchni nie mogą występować: olej, smary, pył, większe ślady zgorzeliny walcowniczej, rdzy, starej powłoki malarskiej i obce zanieczyszczenia. Wszystkie szczątkowe zanieczyszczenia silnie przylegają. Powierzchnia szara metaliczna..
Sa 2 1/2 - bardziej gruntowna obróbka strumieniowo-ścierna - na oglądanej powierzchni nie mogą występować: olej, smar, pył, zgorzelina walcownicza, rdza, powłoki malarskie czy obce zanieczyszczenia. Powierzchnia ma prawie jednolitą metaliczną barwę tzw. "prawie białego metalu". Mogą zostać jedynie ślady zanieczyszczeń w postaci zaciemnień w kształcie kropek lub pasków.
Sa 3 - obróbka strumieniowo-ścierna do stali wzrokowo czystej - na oglądanej powierzchni nie może być oleju, smaru, pyłu, zgorzeliny walcowniczej, rdzy, powłoki malarskiej czy obcych zanieczyszczeń. Powierzchnia ma jednolitą metaliczną barwę tzw. "białego metalu".

• St - czyszczenie ręczne i z wykorzystaniem narzędzi o napędzie mechanicznym
St 2 - na oglądanej powierzchni nie mogą występować olej, smary, pył, słabo przylegająca zgorzelina walcownicza, rdza, powłoka malarska i obce zanieczyszczenia; powierzchnia wykazuje metaliczny połysk.
St 3 - wymagania takie jak dla St 2 z tą różnicą, że powierzchnię należy czyścić, dopóki nie nabierze zdecydowanie metalicznego połysku (od metalowego podłoża).

Zabezpieczenie blachy ocynkowanej

Blacha ocynkowana to także dość niekorzystne podłoże dla większości powłok malarskich, ze względu na trudności w uzyskaniu dobrej przyczepności pokrycia malarskiego do gładkiego podłoża. Przygotowanie podłoża należy przeprowadzić następująco:

- odtłuścić podłoże zmywając je roztworem EMULSOLU RN – 1, a następnie spłukać czystą wodą i wysuszyć.

- blachę ocynkowaną sezonowaną można także oczyścić przez zmycie powierzchni roztworem amoniaku (1 – 2 %) z dodatkiem detergentów.
- zanieczyszczenia mechaniczne jak również produkty korozji należy usunąć przez szczotkowanie szczotkami nylonowymi, szczotkami z twardego włosia, naturalnego lub sztucznego, szlifowaniem papierem ściernym. Przygotowane do malowania podłoże powinno być suche i pozbawione wszelkich zanieczyszczeń.

Blacha aluminiowa

Zabezpieczenie blachy aluminiowej

Powierzchnia aluminiowa ze względów przeciwkorozyjnych i kolorystycznych najczęściej jest pokryta powłoką konwersyjną wytworzoną w procesie elektrochemicznym (utlenianie anodowe) lub chemicznym (chromianowanie, fosforanowanie), polepsza to przyczepność powłoki malarskiej. Przed malowaniem powierzchnię należy oczyścić z luźnej rdzy i innych zanieczyszczeń metodą ręczną lub mechaniczną szczotkami stalowymi, bądź strumieniowo – ścierną za pomocą miękkiego ścierniwa naturalnego. A następnie odtłuścić przez zmycie wodą z detergentem niejonowym.

Przygotowanie powierzchni metali nieżelaznych

Metale nieżelazne są na ogół niezbyt dobrym podłożem dla powłok malarskich, głównie z uwagi na trudności uzyskania dobrej przyczepności do nich pokrycia malarskiego. O złej adhezji decyduje tu duża gładkość powierzchni oraz duża reaktywność cynku, glinu oraz ich stopów, która sprzyja wytwarzaniu dość zwartej i kruchej warstwy tlenków bądź węglanów tych metali, wpływających negatywnie na składniki błonotwórcze powłoki malarskiej. Efektem tego jest brak przyczepności powłoki malarskiej, marszczenie – co może doprowadzić do zniszczenia powłoki.

Powszechnie stosowanym sposobem przygotowania powierzchni metali nieżelaznych przed malowaniem jest wytwarzanie powłoki konwersyjnej metodą chemiczną lub elektrochemiczną. Powłoka konwersyjna jest ściśle związana z metalem, nierozpuszczalna w wodzie i środowisku wywołującym ten proces oraz działa jak izolator elektryczny. Zapewnia przez to większą odporność korozyjną metalu oraz lepszą przyczepność powłoki.

Przygotowanie podłoża betonowego

Podłoże betonowe odpowiednio przygotowane pod zestaw malarski powinno być czyste, bez rys występów i szczelin. Wilgotność powierzchniowej warstwy betonu przeznaczonego do malowania wyrobami epoksydowymi nie powinna przekraczać 3% lub 4% (w zależności od farby). Nierówności powierzchni nie powinny być większe niż 1/3 grubości malarskiego zestawu powłokowego. Wypukłe krawędzie płaszczyzn, naroża i załamania powierzchni należy zaokrąglić. Czynności te powinny być wykonane możliwie wcześnie, zanim beton uzyska pełną wytrzymałość. Należy go odpylić oraz w razie potrzeby odtłuścić. Tłuste plamy należy usuwać przez przecieranie zanieczyszczeń powierzchni tkaniną bawełnianą zmoczoną w odpowiednim rozpuszczalniku. Powierzchnie należy oczyścić za pomocą ręcznych lub mechanicznych stalowych szczotek drucianych lub przez delikatne przepiaskowanie. Obecnie nową metodą czyszczenia betonu jest czyszczenie wodą pod wysokim ciśnieniem.

Przygotowanie podłoża betonowego

Świeżo wykonane podłoża betonowe i tynki powinny być malowane po określonym czasie utwardzania i karbonizacji. Okres ten podany jest w instrukcjach stosowania poszczególnych farb. Powierzchnia tynków przygotowana do malowania. odpowiadająca wymaganiom normy PN- 70/B-101100, powinna być czysta, gładka, równa, bez rys, spękań, wykwitów, zacieków, tłuszczów, pyłów i innych zanieczyszczeń. Tynki powinny wykazywać wystarczającą wytrzymałość mechaniczną oraz nie powinny ścierać się przy potarciu ręką.

Ważną rzeczą w przygotowaniu tynków przed malowaniem jest: usunięcie starych powłok klejowych i wapiennych oraz mycie i nawilżenie powierzchni. Stare tynki, w celu usunięcia z nich zanieczyszczeń, zmywa się wodnymi roztworami mydła za pomocą szczotek o twardym włosiu.

Ostatnie wpisy:

Przygotowanie wybranych rodzajów podłoży do malowania

Przeczytasz w 5 min

Rdzę z metalowych przedmiotów trzeba usuwać – jest nieestetyczna, ale przede wszystkim niszczy metal. Chcesz oczyścić i odnowić zardzewiałą powierzchnię? Sposobów na usuwanie rdzy jest sporo. artykule podpowiemy, które są najskuteczniejsze.

Spis treści:
1. Czym wyczyścić rdzę z metalu? Sposób mechaniczny
2. Preparaty do usuwania rdzy z metalu
3. Czyszczenie metalu – usuwanie zanieczyszczeń z metalowych powierzchni
4. Zabezpieczający środek na rdzę – jak zabezpieczyć powierzchnię przed ponowną korozją?
5. Malowanie metalowej powierzchni – wybór farby
6. Właściwa pielęgnacja metalu po usunięciu rdzy i malowaniu

Rdza na metalu zwykle powstaje w wyniku złego zabezpieczenia powierzchni i przy dużej wilgotności (choć nie zawsze). Usuwanie rdzy nie jest trudne, ale bywa czasochłonne, dlatego warto dobrze przygotować się do tego zadania. Sprawdź, jak i czym wyczyścić rdzę z metalu.

Czym wyczyścić rdzę z metalu? Sposób mechaniczny

Jednym ze sposobów pozbycia się korozji jest mechaniczne usuwanie rdzy z metalu. Polega ono na wyczyszczeniu zardzewiałej powierzchni przy pomocy szczotki nylonowej lub ewentualnie gruboziarnistego papieru ściernego. Przy pomocy tych narzędzi usuniesz największe ogniska rdzy i najszybciej wyczyścisz daną powierzchnię.

Po wykonanej pracy przyjrzyj się dokładnie szlifowanej powierzchni i sprawdź, czy nie zostały na niej mniejsze ogniska. Jeśli tak, wyczyść je drobnoziarnistym papierem ściernym. Pamiętaj, by do czyszczenia rdzy nie używać ostrych narzędzi, takich jak szczotki druciane, szpachelki czy noże, ponieważ możesz uszkodzić nimi czyszczoną powierzchnię.

Dobrym rozwiązaniem jest wykorzystanie do usuwania rdzy elektronarzędzia, jakim jest szlifierka. Montuje się na niej (lub na wiertarce) ściernicę czyli specjalną tarczę ścierną. Pomoże Ci ona oczyścić rdzę z dużych powierzchni, choć do zakamarków i innych trudno dostępnych miejsc musisz użyć szczotki czy papieru ściernego.

Po mechanicznym usuwaniu rdzy z metalu musisz wykonać jeszcze kilka kroków, by w pełni zabezpieczyć go przed korozją.

Preparaty do usuwania rdzy z metalu

Na rynku dostępne są tzw. odrdzewiacze do metalu, zwane też neutralizatorami. Są to preparaty, które działają pomocniczo – same nie rozpuszczają rdzy, ale hamują proces korozji. Zwykle nakłada się je na wyczyszczoną uprzednio powierzchnię, choć sposób działania uzależniony jest od wskazówek producenta danego preparatu. Warto jednak wspomnieć, że neutralizatory działają jedynie powierzchniowo, a zmiana części zaatakowanej przez rdzę w zdrowy metal wyłącznie przy użyciu środków chemicznych jest niemożliwa. Neutralizatory działają bardziej jak podkład pod kolejne preparaty niż jak samodzielne preparaty na rdzę.

Przecieranie szmatką metalowej powierzchni
Pomocą przy usuwaniu rdzy z metalowych powierzchni są specjalistyczne preparaty – odrdzewiacze
do metalu.

Czyszczenie metalu – usuwanie zanieczyszczeń z metalowych powierzchni

Usuwanie rdzy z metalu nie polega wyłącznie na mechanicznym pozbyciu się ognisk, które już się pojawiły i które widać gołym okiem (choć to zwykle nieodzowny element całego procesu). Wyczyszczenie powierzchni z rdzy przy pomocy szczotki czy szlifierki to pierwszy krok. Tym bardziej, jeśli po czyszczeniu metalu będziesz malować powierzchnię (co jest jak najbardziej wskazane).

Kolejnym krokiem jest umycie metalowej powierzchni i pozbycie się pyłu po szlifowaniu oraz usunięcie wszelkich zanieczyszczeń, tłustych plam (np. od smaru, gdy czyścisz drzwi) czy pozostałości po wcześniej używanych detergentach.

Jak wyczyścić metal i przygotować powierzchnię do nałożenia preparatów ochronnych i farby? Zastosuj dobry środek myjący, taki jak Preparat Do Odtłuszczania RAFIL. Produkt ten jest przeznaczony do odtłuszczania i mycia powierzchni metalowych przed nałożeniem powłok malarskich, a także do mycia tworzyw sztucznych, wcześniej zagruntowanych metali, gumowych elementów czy innych, twardych powierzchni.

Z pomocą Preparatu Do Odtłuszczania RAFIL usuniesz brud, tłuszcz, glony i mech oraz przygotujesz podłoże do malowania i usunięcia rdzy.

Zabezpieczający środek na rdzę – jak zabezpieczyć powierzchnię przed ponowną korozją?

Korozja pojawia się wtedy, gdy metalowa powierzchnia jest nieprawidłowo lub nie w pełni chroniona. W związku z tym, jeśli nie chcesz w niedługim czasie jeszcze raz czyścić i szlifować metal, musisz nałożyć na powierzchnię podkład, który zabezpieczy materiał przed korozją.

Możesz skorzystać np. z Podkładu Antykorozyjnego RAFIL. Preparat ten może być stosowany na powierzchniach ocynkowanych, stalowych czy aluminiowych, takich jak: dachy, rynny, bramy, grodzenia, balustrady, meble ogrodowe, elementy ozdobne czy nawet wyroby kowalstwa artystycznego.

Ta farba gruntująca nadaje się do malowania trudnych powierzchni i takich, które były pokryte farbą nieznanego pochodzenia. Tworzy na metalowych powierzchniach elastyczną, wytrzymałą, matową powłokę.

Podkład Antykorozyjny RAFIL wyróżnia się doskonałą przyczepnością do podłoża. W zestawie z farbą nawierzchniową RAFIL RADACH, RAFIL EKO RADACH lub RAFIL DO BRAM I OGRODZEŃ zapewni metalowym powierzchniom długotrwałą ochronę antykorozyjną. Warto też wiedzieć, że podkład dostępny jest w dwóch kolorach: szarym okiennym stosowanym pod jasne odcienie farby nawierzchniowej oraz czerwonym tlenkowym pod ciemne odcienie farby nawierzchniowej.

Malowanie pędzlem metalowej powierzchni

Aby w pełni zabezpieczyć czyszczony metal przed rdzą, należy go ponownie pomalować.

Malowanie metalowej powierzchni – wybór farby

Aby w pełni zabezpieczyć czyszczony metal przed rdzą, należy go ponownie pomalować. Farba powierzchniowa nie tylko poprawi estetykę metalu, ale też będzie skutecznie chroniła przed ponowną korozją. Użyj emalii przeznaczonej do malowania powierzchni metalowych. W zależności od rodzaju powierzchni może to być:

Mechaniczne usuwanie rdzy z metalu (a razem z nią starej farby i zabrudzeń) prowadzi także do usunięcia warstwy zabezpieczającej. W związku z tym, oprócz czyszczenia metalu szlifierką czy preparatem odtłuszczającym, konieczne jest także odtworzenie warstwy chroniącej metal. Jeśli chcesz usunąć rdzę i nie dopuścić do ponownej korozji, nie zapomnij o nałożeniu podkładu antykorozyjnego i dobrej farby do metalu.

• RAFIL RADACH – szybkoschnąca farba na dach, która tworzy powłokę o podwyższonej odporności na wodę, śnieg czy promieniowanie UV, zapewnia doskonałą przyczepność do podłoża oraz długotrwale zabezpiecza malowaną powierzchnię.

• RAFIL Do Bram i Ogrodzeń - antykorozyjna emalia do ochronno-dekoracyjnego malowania powierzchni metalowych: stalowych, ocynkowanych i aluminiowych eksploatowanych na zewnątrz pomieszczeń. Tworzy elastyczną i wytrzymałą na uderzenia powłokę, jest odporna na trudne warunki atmosferyczne, w tym deszcz, śnieg czy słońce

• RAFIL PROSTO NA RDZĘ – gruntoemalia antykorozyjna 3w1 stosowana bezpośrednio na powierzchnie stalowe i żeliwne eksploatowane na zewnątrz. Nie wymaga gruntowania, wyróżnia się zwiększoną odpornością na działanie trudnych warunków atmosferycznych i na uderzenia mechaniczne, można nią pokrywać niewielkie ogniska rdzy.

Właściwa pielęgnacja metalu po usunięciu rdzy i malowaniu

Usunięcie rdzy to jedno. Teraz musisz zadbać, aby oczyszczony i pomalowany na nowo metal jak najdłużej pozostał w tym stanie. Na co warto zwracać uwagę? Jeśli użyłeś właściwego środka RAFIL do zabezpieczenia metalu przed korozją i zadbałeś o odpowiednie oczyszczenie i przygotowanie powierzchni, tak ochroniona powierzchnia zyskała ochronę na kilka sezonów.

Pomimo to zwróć uwagę na kilka ważnych zasad. Najistotniejsza kwestia to unikanie stałego kontaktu powierzchni z wodą. Metalowe powłoki, nawet zabezpieczone farbą antykorozyjną, nie mogą być zanurzone w wodzie. Musisz więc zapewnić stałe odprowadzenie wody np. podczas deszczu.

Korozję nasila również zanieczyszczenie powietrza, ale także działanie chlorków. Szczególnie narażone na rdzewienie są więc metalowe powierzchnie na posesjach znajdujących się bliżej niż 10 km od linii brzegowej, w pobliżu dróg ekspresowych i autostrad (chodzi o obecność soli do usuwania lodu w zimie), blisko otwartych chlorowanych kąpielisk, a także zakładów przemysłowych.

Aby metalowa powierzchnia jak najdłużej pozostała jak nowa, trzeba przeprowadzać regularne przeglądy (co najmniej raz w roku). W razie potrzeby usuwa się wtedy brud, kurz, oleje, ptasie odchody, sadzę, mchy i grzyby.

Mechaniczne usuwanie rdzy z metalu (a razem z nią starej farby i zabrudzeń) prowadzi także do usunięcia warstwy zabezpieczającej. W związku z tym, oprócz czyszczenia metalu szlifierką czy preparatem odtłuszczającym, konieczne jest także odtworzenie warstwy chroniącej metal. Jeśli chcesz usunąć rdzę i nie dopuścić do ponownej korozji, nie zapomnij o nałożeniu podkładu antykorozyjnego i dobrej farby do metalu, a także regularnie czyść metalowe powierzchnie z zabrudzeń mechanicznych i biologicznych.

Zobacz inne artykuły

Jak skutecznie usunąć rdzę z metalu – czyszczenie i malowanie

Przeczytasz w 5 min


Czym pomalować ogrodzenie, metalową balustradę betonu, betonowy słupek, a także drewniane panele czy lamperię? Do wszystkich tych zastosowań nadają się farby ftalowe, inaczej zwane też alkidowymi. Zobacz, czym się charakteryzują i gdzie możesz je stosować.

Spis treści:
1. Czym są farby alkidowe?
2. Zalety stosowania farb alkidowych
3. Rodzaje farb alkidowych (ftalowych)
4. Alkidowe farby przemysłowe a dekoracyjne
5. Zastosowanie i malowanie farbami alkidowymi

Wśród różnego rodzaju farb do zastosowań dekoracyjnych i przemysłowych ważne miejsce zajmują farby ftalowe. Inna nazwa tego produktu to farba alkidowa lub emalia alkidowa.

Farby alkidowe są niezastąpione do malowania wymagających powierzchni jak metal, beton, materiały drewnopochodne. Zabezpieczają je przed wilgocią, chronią przed zarysowaniami i uszkodzeniami mechanicznymi. Są odporne na warunki atmosferyczne, trwałe, a przy tym zapewniają ciekawe efekty dekoracyjne. Nic dziwnego, że farbę ftalową wybiera się dziś do tak wielu różnorodnych zastosowań.

Czym są farby alkidowe?

Farby alkidowe znajdują zastosowanie w pracach malarskich na zewnątrz oraz wewnątrz budynków. Ich główny składnik to żywica alkidowa oraz olej, który nadaje farbie trwałość i z charakterystyczny połysk.

Farby ftalowe należą do farb rozpuszczalnikowych i stanowią nowocześniejszy rodzaj używanych wcześniej farb olejnych. Rozcieczalnikiem jest tu benzyna lakowa i ksylen. Spoiwem zaś – żywica alkidowa (żywica ftalowa). Kluczowym składnikiem są tu wspomniane wcześniej oleje. To dzięki nim farba alkidowa bardzo dobrze kryje, jest łatwa w aplikacji oraz ma gładką, gęstą konsystencję.

Czym jeszcze wyróżniają się farby ftalowe? Mają doskonałą przyczepność do wielu różnych rodzajów podłoża. Dostępne są w wielu wersjach kolorystycznych – matowych i z połyskiem.

Jakie wady mają farby ftalowe? Są odporne na wilgoć, ale nie na rozpuszczalniki i substancje chemiczne. Nie powinny być stosowane do malowania elementów stale zanurzonych w wodzie – pod jej wpływem miękną. Nie należy ich używać również do pokrywania świeżych tynków oraz powierzchni ocynkowanych. W kontakcie ze środowiskiem zasadowym ulegają hydrolizie tłuszczów (zmydleniu). Dość długo schną, ponieważ wysychanie farb alkidowych następuje poprzez przyłączanie tlenu z powietrza. Oprócz tego mają intensywny zapach, a z czasem mogą stopniowo tracić swój połysk, ulegając kredowaniu.

Zalety stosowania farb alkidowych

Co decyduje o dużej popularności farb alkidowych? Zalety można mnożyć, ale dwie z nich przeważają nad resztą – uniwersalne zastosowanie oraz niski koszt.

Wspominany wyżej olej jest stosunkowo tani, co przekłada się też na korzystną cenę gotowego produktu na jego bazie. Ponadto olej nadaje malowanej powierzchni charakterystyczny połysk. Z tego powodu, produkty alkidowe często służą do malowania poręczy, ogrodzeń i innych elementów znajdujących się na zewnątrz budynków.

Wzorowe reagowanie oleju z innymi składnikami sprawia, że właściwości farb alkidowych można dowolnie kształtować i dostosowywać do własnych potrzeb.

Z tego powodu farby ftalowe są powszechnie wykorzystywane do wielu różnych zastosowań. Maluje się nimi metalowe przęsła oraz betonowe słupki ogrodzeń, balustrady, meble żeliwne czy inne elementy małej architektury ogrodowej.

Farby alkidowe doskonale zabezpieczają drewno przed wnikaniem wilgoci i pęcznieniem. Stosuje się je więc do zabezpieczania drewnianych powierzchni na zewnątrz – mebli ogrodowych, altan, pergoli. Trzeba jednak pamiętać, że farba ftalowa całkowicie zakryje słoje drewna.

Farny ftalowe znajdują zastosowanie także wewnątrz pomieszczeń. Maluje się nimi lamperie, drewniane panele, meble i inne powierzchnie z drewna, MDF-u, płyty wiórowej, metalu, betonu. Używa się ich do malowania mebli dziecięcych, ponieważ chronią je przed zniszczeniem, uderzeniami, zadrapaniami.

Malowanie drewna



Farbą alkidową można malować dziecięce meble.

Rodzaje farb alkidowych (ftalowych)

Ze względu na zastosowanie, wyróżnia się kilka rodzajów farb alkidowych:
● farby alkidowe do drewna i metalu,
● farby alkidowe do betonu,
● farby alkidowe wewnętrzne,
● farby alkidowe zewnętrzne.

Do malowania ogrodzenia i innych metalowych, drewnianych lub betonowych elementów znajdujących się pod gołym niebem, wybierz emalię RAFTAL. Zapewni ona odporność na wilgoć oraz promienie UV.

Jeśli malujesz drewno, pamiętaj, że farby alkidowe przysłonią jego naturalne słoje. Jeśli chcesz je wyeksponować, wybierz impregnat (np. marki VIDARON)

Alkidowe farby przemysłowe a dekoracyjne

Farby alkidowe przemysłowe przeznaczone są – wbrew nazwie – do stosowania w przestrzeniach publicznych, w szczególności halach, warsztatach i magazynach. Uboga zawartość oleju w składzie powoduje, że mają słabszy połysk i matowe wykończenie, co sprawdza się w pomieszczeniach użytku publicznego. Farby alkidowe cenione są ze względu na wysoką odporność na ścieranie, tarcie, blaknięcie, odpryski oraz działanie warunków atmosferycznych.

Farby alkidowe dekoracyjne znajdują zastosowanie zarówno w mieszkaniach, domach, jak i przestrzeniach biurowych. Stosuje się je do malowania elementów wewnątrz budynku, gdzie tworzą efekt nasyconych i głębokich kolorów. Z powodzeniem możesz malować nimi także ogrodzenia, bramy i poręcze.

Farba alkidowa w uzyciu



Farbam ftalowymi można też malować powierzchnię mebli. Uchroni to je przed zarysowaniami i wilgocią.

Zastosowanie i malowanie farbami alkidowymi

Farby alkidowe to funkcjonalne substancje o wielorakim zastosowaniu. Nadają się do malowania różnych powierzchni (drewnianych, metalowych, jak i betonowych), zarówno w pomieszczeniach, jak i pod gołym niebem.

Przed przystąpieniem do malowania farbą alkidową należy odpowiednio przygotować podłoże – to klucz do trwałości powłoki. Podłoże malowane farbą ftalową powinno być pozbawione, kurzu, rdzy, zanieczyszczeń, tłustych plam. Dobrze jest przemyć je benzyną ekstrakcyjną lub – w zależności od rodzaju malowanej powierzchni – np. preparatem do odtłuszczania metali. Jeśli stare powłoki są w złym stanie, należy je usunąć – dotyczy to też starych luźnych warstw poprzedniej farby.

Przed rozpoczęciem pracy starannie wymieszaj emalię. Dzięki temu masz pewność, że farba będzie miała gładką konsystencję, bez grudek. Jeśli masz dwa pojemniki farby z dwóch różnych partii produkcyjnych, najlepiej jest je wymieszać ze sobą, aby dały ten sam efekt dekoracyjny.

Jeśli zajdzie taka potrzeba i farba okaże się zbyt gęsta, użyj rozcieńczalnika do wyrobów olejnych i ftalowych. Rozcieńczalnikiem możesz też umyć narzędzie po skończonej pracy. Do mycia pędzli i innych narzędzi świetnie sprawdzi się także benzyna ekstrakcyjna.

Farby alkidowe nakłada się płaskim pędzlem o naturalnym, miękkim włosiu lub wałkiem wykonanym z materiałów odpornych na działanie rozpuszczalników. Aby nie stworzyć na malowanej powłoce pęcherzyków powietrza, wybierz wałek o drobnych porach w powłoce z pianki.

Podobnie jak w przypadku innych rodzajów farb, także farby alkidowe wymagają co najmniej nałożenia dwóch warstw, by uzyskany efekt był optymalny. Uważaj jednak z grubością warstwy, by nie przedłużać dodatkowo okresu schnięcia. Czas schnięcia farby uzależniony jest od temperatury oraz wilgotności powietrza. Przy temperaturze ok 20-22°C i wilgotności powietrza ok 50-55%, kolejną warstwę farby nakładaj po upłynięciu 24 godzin. Pamiętaj, że niska temperatura powietrza i wysoka wilgotność wydłużają czas schnięcia farby.

Farby alkidowe to uniwersalny produkt o szerokim zastosowaniu. Odporność na działanie warunków atmosferycznych sprawia, że ten produkt to dobry wybór do malowania powierzchni zewnętrznych. Pokryjesz nią zarówno elementy wykonane z drewna, metalu, jak i betonu. Jeśli masz zaś problemy z rdzewieniem metalowych powierzchni, zainteresuj się gruntoemalią na rdzę. Nadaje się do jednowarstwowego malowania powierzchni stalowych, żeliwnych, metalowych, drewna i materiałów drewnopodobnych. Możesz wykorzystać ją także do renowacji starych powłok. Co ważne, nie wymaga gruntowania, co przyspieszy twoją pracę.

Ostatnie wpisy:

Farby alkidowe (ftalowe) – charakterystyka i zastosowanie

Przeczytasz w 5 min

Dom to miejsce, w którym chcemy czuć się przede wszystkim bezpiecznie. I choć ogrodzenie nie stanowi obronnej fortecy, to umowne granice działki wyznaczają obręby naszej prywatności. Sprawdź, jaki kolor ogrodzenia pasuje do otoczenia domu i jak sprawić, by przestrzeń wokół domu była przyjemna w odbiorze.

Z tego artykułu dowiesz się:

- jak dobrać kolor ogrodzenia do domu,- które kolory ogrodzenia współgrają z kolorem dachu,- jak za pomocą prostych metod zaprojektować otoczenie domu.

Jak dobrać kolor ogrodzenia domu – porady

Ogrodzenie domu powinno przede wszystkim chronić naszą prywatność. Aby jednak otoczenie było estetyczne, bez względu na to, czy jesteś nowym mieszkańcem, czy w swoim domu mieszkasz od urodzenia, Twoim zadaniem jest zadbać o to, aby kolorystyka i otoczenie były harmonijne.Zdarza się, że wprowadzamy się do domu, którego ogrodzenie najlepsze lata ma już za sobą. Mimo początkowych założeń o kosztach, jakie generuje wymiana ogrodzenia na nowe, warto wiedzieć, że większość z nich można odnowić. Ogrodzenie ocynkowane, stalowe lub metalowe z łatwością możesz przemalować.Warto, aby kolorystyka pozostała naturalna. Ogrodzenie nie powinno zdecydowanie wyróżniać się na tle innych elementów. Wybierając stonowane barwy, takie jak szarość, czerń lub ciepły odcień brązu, dom wtopi się w krajobraz, zachowując swoją odrębność.

Ręczne malowanie ogrodzenia

Ważne!

Zanim zdecydujesz się na przemalowanie ogrodzenia swojego domu, które być może nosi już ślady zużycia bądź ma drobne otarcia, zapoznaj się z poradami dotyczącymi przygotowania podłoża tuż przed położeniem farby.

Kolory ogrodzenia, które współgrają z kolorem dachu – postaw na spójność

Zarówno fasada budynku, jak i dach tworzą całość, w której nawet jeden niepasujący element może zaburzyć ogólną koncepcję. Aby wizerunek Twojego domu był spójny, warto wybrać zbliżony lub nawet identyczny z kolorem dachu kolor ogrodzenia.Szczególnie polecane kolory, które doskonale współgrają z bryłą i otoczeniem, to szary, brązowy oraz czarny. Niepolecane są natomiast krzykliwe i rzucające się w oczy barwy, które, mimo że mogłyby urozmaicić otoczenie, zazwyczaj okazują się nie tyle odważne, ile ekstrawaganckie.Jeśli chcesz, aby ogrodzenie Twojego domu pasowało do koloru dachu, możesz pomalować je farbą Rafil RADACH. Dobór odpowiedniego koloru ułatwi numer RAL. Spośród dostępnych kolorów farb szczególnym powodzeniem cieszy się klasyka w postaci odcieni RAL 7016 – szary antracytowy półmat – oraz RAL 9005 – czarny głęboki półmat. Warto też zwrócić uwagę na stopień połysku farby: mat, półmat lub połysk, który powinien współgrać z dachem i pozostałymi elementami architektury ogrodowej. Spójność naturalnych odcieni z otoczeniem sprawia, że dom nabiera stonowanego, eleganckiego charakteru.

Otoczenie domu – jak je zaprojektować, by zapraszało, a nie odstraszało?

Czasem już na pierwszy rzut oka możemy wysnuć wnioski na temat tego, jak domownicy dbają o przestrzeń dookoła domu. Dobrze przystrzyżony trawnik, odpowiednio dobrana i zadbana roślinność czy nawet ciekawy kolor balustrady balkonowej – wszystko to sprawia, że otoczenie Twojego domu mówi samo za siebie.Jeśli dopiero wprowadzasz się do nowego domu i nie masz większego wpływu na zastaną architekturę krajobrazu – bez obaw. To detale decydują o tym, jak odbierają nas sąsiedzi i przechodnie. Najważniejsze jednak jest to, abyś to Ty dobrze czuł się w otoczeniu swojego domu. Marzysz o domu, który już od furtki byłby miejscem, do którego chciałbyś wracać?Projektując przestrzeń na zewnątrz, zwróć uwagę na to, jakie istotne funkcje będzie pełnić przez kolejne lata. Zadbany ogród, estetyczny wjazd do garażu czy nawet surowiec, z którego wykonany jest dom, bezwzględnie rzutuje na to, jak odnajdziesz się w danym miejscu. Niejednokrotnie to nie metraż domu, a jego funkcjonalność, otoczenie i sąsiedztwo decydują o tym, czy Twój dom będzie wymarzonym miejscem do spędzenia reszty życia.

Domy szeregowe

Zobacz inne artykuły

Kolor ogrodzenia a otoczenie domu – o czym pamiętać, wybierając kolor?

Przeczytasz w 5 min
Zobacz wszystkie